Wakacje 2024 – Dzień 20 – Cortina d’Ampezzo – Faloria – Passo Tre Croci

Okolice Cortiny d’Ampezzo warto odwiedzać również poza sezonem zimowym

Dzień zaczynam od walki z parkometrem. Kolejne próby opłacenia postoju na parkingu z wykorzystaniem karty bankowej spalają na panewce. Z drugą kartą ta sama sytuacja. Wygląda, jakby system nie działał. Pomogło dopiero wrzucenie monet. O dziwo udało mi się opłacić postój do dnia następnego.

Faloria

Ruszamy w kierunku stacji kolejki linowej Funivia Faloria. Ponieważ dzień wcześniej sprawdziliśmy trasę, więc znalezienie jej nie sprawia nam problemu.

Kupujemy bilety na przejazd w obie strony. Właściwie bez czekania startujemy w górę. Jedziemy prawie prywatnym wagonikiem. Oprócz nas w kabinie znajduje się człowiek z obsługi i jeszcze jedna para turystów.

Na stacji pośredniej Mandres dokonujemy dziwnej, bliżej niezrozumiałej operacji. Musimy przesiąść się do oczekającego po drugiej stronie platformy wagonika, którym jedziemy na stację Faloria. W tym czasie po sąsiednich linach w obie strony poruszają się puste wagoniki. Może kiedyś zrozumiem, o co chodziło.

Faloria wita nas słoneczną pogodą, chociaż jest chłodno. Jednak kilkusetmetrowe podejście stromym stokiem narciarskim skutecznie rozbiera nas z wierzchniego okrycia.

Na szczęście odnajdujemy kierunkowskaz szlaku 213 i odbijamy ścieżką. Do skrzyżowania ze szlakiem 216 mamy do przejścia około 3,5 km. Szlak nie jest wymagający. Nie odbiega w każdym razie od innych w Dolomitach. Większej uwagi może wymagać w środku przebiegu na zboczu piargowym w miejscach, gdzie woda wymyła ścieżkę.

Bardzo atrakcyjny przebieg szlaku. Na początku widoczne są Cinque Torre z Avernau. Z czasem pojawia się nawet widok na Tre Cime po przeciwnej stronie. Oczywiście cały czas po przeciwległej stronie doliny dominuje Monte Cristallo (3221 m.n.p). Na na tym odcinku szlaku spotkasz niewielu turystów.

Od skrzyżowania ze szlakiem 216 szlak 213 w zasadzie prowadzi w dół. Trzeba być uważnym w trakcie zejścia wymytymi odcinkami szlaku. Tu spotkasz wielu turystów zmierzających w stronę Lago Sorapis, które my zostawiliśmy na kolejną wizytę.

Na tym odcinku w większości szlak prowadzi w dół zalesionym stokiem. Otwiera się dopiero w okolicach Passo Tre Croci.

Passo Tre Croci

Tam też odnajdujemy przebieg szlaku 209 w kierunku Falorii. Szlak na początku na kilku odcinkach przebiega wzdłuż drogi SR48 delle Dolomiti, aby po chwili oddalić się w kierunku parkingu przy Rio Gere.

W sumie, to trochę celowo chcemy przejść przez Rio Gere. Chcemy ocenić możliwość ustawienia się na znajdującym tam parkingu. Okazuje się, że więcej ludzi pomyślało o tym samym. Na parkingu ustawionych jest wiele pojazdów i przyczep. Znajdzie się jednak zawsze jakieś miejsce dla Ciebie.

Od tego miejsca skończyło się dobre. Do stacji kolejki szlak 212 poza 14 metrami spadku czeka ponad 460 m przewyższenia. Na szczęście po drodze można zatrzymać się na kilku punktach widokowych z ustawionymi ławeczkami. Ponieważ szlak wiedzie skrajem klifu jest więc co podziwiać.

Zjazd w stronę Cortiny znów w prawie prywatnym wagoniku. Oprócz nas zjeżdża jeszcze para turystów.

Podsumowanie

  • Koszt postoju na parkingu w zależności od długości postoju w godzinach – od 1,00€ do 7,50€.
  • Koszt biletu na kolejkę linową Faloria – 26,00 € (w tym powrót).
  • Szlak 212 Sentiero Panoramico Dolomieu oznaczono jako łatwy do przejścia z dziećmi. Tak, ale w kierunku Faloria – Rio Gere.
  • Trasa wycieczki Faloria – Passo Tre Croci – Rio Gere – Faloria – 11,9 km. Przewyższenie – 642 m.

Wskazówki

  • Prawdopodobnie opłacanie postoju z wykorzystaniem karty funkcjonuje tylko w godzinach pobierania opłat. W pozostałym czasie możesz opłacić postój wyłącznie monetami. Trzeba to potwierdzić. Parkometr przyjmuje monety od 0,10 do 2€.
  • Kolejka linowa na Falorię kursuje w określonych godzinach zgodnie z rozkładem. Pierwszy wjazd jest o godz. 8.30. Ostatni wjazd jest o godz. 16.30, natomiast zjazd o 17.00. Więcej szczegóły na stronie internetowej kolejki .
  • Kolejka Faloria ostrzega, że w czasie burzy może przerwać działanie. Należy wtedy szukać schronienia w najbliższym schronisku.
  • Parking Rio Gere można uwzględnić w planach postojowych. Dużo miejsca i bezpłatnie. Jedynym mankamentem może być bliskość drogi SR48.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *